Okular Sky-Watcher SWA-58 3,2 mm 1,25"

Okular Sky-Watcher SWA-58 3,2 mm 1,25" to dokładny okular szerokokątny dla obserwatorów nieba. Dzięki ogniskowej 3,2 mm i pozornemu polu widzenia 58° daje szerokie pole obserwacji, odpowiednie do obserwacji planet, Księżyca i gromad gwiazd. Średnica diafragmy wynosząca 3,2 mm oraz wielowarstwowe powłoki soczewek minimalizują straty światła i odblaski i poprawiają jakość obrazu. Okular jest kompatybilny z teleskopami o wyciągu 1,25 cala i wyposażony w muszlę oczną ułatwiającą obserwacje w okularach korekcyjnych. Produkt objęty jest 24-miesięczną gwarancją producenta.

Budowa i optyka

Okular to krótkooogniskowy okular typu Plössl hybrydowy, zaprojektowany do współpracy z teleskopami o światłosile f/6 lub większej. Jego ogniskowa wynosi 3,2 mm, co w połączeniu z 58-stopniowym polem widzenia daje wyraźny obraz jasnych obiektów, takich jak Księżyc, planety czy gwiazdy podwójne. Układ optyczny składa się z 5 soczewek w 3 grupach, pokrytych wielowarstwowymi powłokami FMC, które minimalizują odbicia i poprawiają transmisję światła. Diafragma polowa o średnicy 3,2 mm wyznacza rzeczywiste pole widzenia, a odsunięcie źrenicy wyjściowej wynoszące 16 mm umożliwia wygodne obserwacje nawet w okularach korekcyjnych. Odwijana muszla oczna pozwala na odcięcie bocznych źródeł światła i redukuje rozpraszanie i poprawia kontrast obrazu. Okular ma standardowy gwint filtrowy 1,25" i umożliwia stosowanie dodatkowych filtrów. Jego wymiary to 90 mm długości i 44 mm maksymalnej średnicy, a waga wynosi 184 g.

Powiększenie w różnych teleskopach

Okular daje wysokie powiększenia w teleskopach o różnej ogniskowej. W teleskopie o ogniskowej 650 mm daje powiększenie 203x i pozwala na szczegółowe obserwacje planet i Księżyca, choć pole widzenia jest wąskie (około 0,3°). W teleskopie o ogniskowej 900 mm powiększenie wzrasta do 281x, a pole widzenia zmniejsza się do około 0,2°. W teleskopie o ogniskowej 1200 mm osiąga powiększenie 375x przy polu widzenia około 0,2° i umożliwia dokładne badanie struktur powierzchniowych, takich jak kratery czy pasma chmur na gazowych olbrzymach.

Rzeczywiste pole widzenia określa, jak duży fragment nieba jest widoczny w teleskopie. Dla porównania, tarcza Księżyca zajmuje około pół stopnia, więc pole widzenia 0,2°-0,3° jest wystarczające do obserwacji szczegółów na planetach, ale zbyt wąskie do szerokich obiektów, takich jak gromady gwiazd czy mgławice.