Lornetki

Jaka lornetka do nieba

Do obserwacji nieba z ręki dobrze sprawdza się lornetka 7x50 albo 10x50. Lornetka 7x50 ma źrenicę wyjściową około 7 mm i szersze pole, a 10x50 ma źrenicę 5 mm i pokazuje więcej szczegółów. Już w 10x50 widać księżyce Jowisza, Plejady i inne gromady gwiazd oraz kratery na Księżycu.Większe lornetki, na przykład 15x70, 20x80 i 25x100, stawia się na statywie. Modele z okularami pod kątem 45° albo 90° ułatwiają patrzenie wysoko nad horyzont.

Pryzmaty dachowe i Porro

Lornetki z pryzmatami dachowymi mają smukłą, prostą obudowę, wygodną do trzymania jedną ręką i łatwiejszą do uszczelnienia. Lornetki z pryzmatami Porro mają łamaną obudowę i szerzej rozstawione obiektywy, a obraz daje w nich mocniejsze wrażenie przestrzeni. Pryzmaty ze szkła BaK-4 dają jaśniejsze brzegi źrenicy wyjściowej niż pryzmaty ze szkła BK-7.

Powłoki i szkło

Powłoki przeciwodblaskowe na wszystkich powierzchniach szkła (oznaczenie FMC) poprawiają jasność i kontrast. Szkło ED ogranicza kolorowe obwódki wokół jasnych krawędzi, na przykład wokół tarczy Księżyca albo jasnej planety. W lornetkach dachowych powłoka fazowa na pryzmatach dodatkowo poprawia ostrość.

Wodoszczelność

Lornetki wodoszczelne są wypełnione azotem albo argonem, więc nie parują w środku po wejściu z zimna do ciepła. Gumowana obudowa tłumi uderzenia i pewniej leży w mokrych dłoniach. Nocą na lornetce osiada rosa, a wodoszczelna obudowa nie wpuszcza wilgoci do środka.

Statyw i stabilizacja obrazu

Lornetkę o powiększeniu powyżej 10 razy trudno utrzymać w rękach bez drgań. Pomaga statyw z adapterem w kształcie litery L, wkręcanym w gwint w osi zawiasu, albo lornetka ze stabilizacją obrazu. Velbon i Manfrotto robią statywy i głowice, na których stawia się lornetkę albo lunetę.

Lornetka a teleskop

Lornetka daje obraz prosty, nieodwrócony, ma szerokie pole i patrzy się przez nią obojgiem oczu, więc łatwiej nią znaleźć obiekt niż teleskopem. Teleskop daje dużo większe powiększenie i pokazuje szczegóły, których lornetka nie pokaże, na przykład pierścienie Saturna. Lornetka przydaje się też obok teleskopu: przegląda się nią Drogę Mleczną i szuka obiektów, które potem ogląda się z bliska w teleskopie.

Akcesoria

Do lornetki przydają się pokrowiec, pasek albo szelki, zaślepki na obiektywy i okulary oraz adapter statywowy. Na Słońce wolno patrzeć przez lornetkę tylko z filtrami słonecznymi założonymi na oba obiektywy. Soczewki czyści się najpierw pędzelkiem albo gruszką, a dopiero potem ściereczką z mikrofibry. Lornetkę przechowuje się w suchym miejscu, w pokrowcu i z zaślepkami.