Używane filtry astronomiczne
Filtr nie ma ruchomych części, więc z drugiej ręki może być równie dobry jak nowy, o ile powłoka jest cała.
Czytaj więcej
W używanym filtrze sprawdza się powierzchnię pod światło: rysy, odpryski powłoki i plamy. Starsze filtry interferencyjne mogą mieć odklejające się powłoki na brzegach. Gwint oprawki powinien wkręcać się bez oporu. Filtr słoneczny z najmniejszą dziurką albo rysą na powłoce nie nadaje się do użytku.
Brak wyników.
Oględziny pod światło
Filtr ogląda się pod mocne światło, obracając go i patrząc pod różnymi kątami. Odciski palców i smugi da się usunąć płynem do optyki, ale rysy w powłoce zostają. Pojedyncza drobna rysa na brzegu mało przeszkadza przy obserwacjach wizualnych, a przy zdjęciach może dawać jasne odblaski wokół gwiazd. Odpryski i łuszcząca się powłoka przy brzegu oprawki oznaczają, że filtr się starzeje. Przebarwienia i plamy widoczne pod kątem mogą świadczyć o wilgoci, która dostała się między warstwy.
Czytaj więcej
Filtry wizualne
Filtry księżycowe, kolorowe do planet i mgławicowe UHC i OIII sprawdza się najprościej w teleskopie. Filtr mgławicowy powinien wyraźnie przyciemnić tło nieba i gwiazdy, a mgławice emisyjne zostawić jasne. Filtr kolorowy powinien dawać równy kolor w całym polu. W filtrach wizualnych liczy się też gwint: 1,25 cala (M28,5) albo 2 cale (M48), który musi pasować do okularu albo nasadki.
Filtry wąskopasmowe do zdjęć
Filtry H-alfa, OIII i SII do astrofotografii mają pasmo szerokie na kilka nanometrów. Przy zakupie z drugiej ręki warto znać szerokość pasma i to, czy filtr jest przystosowany do jasnej optyki, około f/2 do f/4. Najlepszym dowodem jakości są zdjęcia zrobione tym filtrem: gwiazdy bez jasnych otoczek i równe tło. Filtry wąskopasmowe sprzedawane w zestawie z jednej serii mają podobną grubość i dają ostrość w tym samym miejscu.
Filtry nieoprawione i rozmiar
Filtry nieoprawione, na przykład 31, 36 albo 50 mm, wkłada się do koła filtrowego. Przy nich sprawdza się, czy brzeg szkła nie jest wyszczerbiony i czy filtr pasuje do gniazd koła. Rozmiar dobiera się do matrycy kamery, bo za mały filtr daje ciemne rogi zdjęcia. Filtry nieoprawione łatwo porysować przy wyjmowaniu, więc trzyma się je za brzeg.
Filtry słoneczne
Filtr słoneczny ogląda się szczególnie dokładnie, bo od niego zależy wzrok. Folię w oprawie ogląda się pod mocne światło w ciemnym pokoju: każdy jasny punkcik, rysa albo zagniecenie oznacza wymianę. Filtr szklany nie może mieć odprysków powłoki. Oprawa musi pasować do wlotu teleskopu i siedzieć pewnie. Filtrów nakręcanych na okular nie wolno używać wcale.
Filtry fotometryczne i specjalne
Filtry fotometryczne, na przykład w standardzie UBVRI albo Sloan, służą do pomiarów jasności gwiazd. Przy zakupie sprawdza się dokładne oznaczenie pasma i stan powłoki. Filtry polaryzacyjne i zmienne do Księżyca ogląda się pod kątem równego przyciemnienia i płynnego obrotu.
Przechowywanie i wysyłka
Filtry przechowuje się w etui albo w kole filtrowym, w suchym miejscu. Wilgoć i duże zmiany temperatury szkodzą powłokom interferencyjnym. Przy zakupie warto zapytać, gdzie filtry leżały i czy mają oryginalne pudełka, które chronią je w transporcie. Filtr wysłany w kopercie bez sztywnego opakowania łatwo pęka albo się rysuje.
Co podać w ogłoszeniu
W ogłoszeniu podaje się rodzaj filtra, szerokość pasma, rozmiar (1,25 cala, 2 cale, 36 albo 50 mm) i stan powłok. Zdjęcie filtra pod światło pod kątem i przykładowe zdjęcie nieba zrobione z tym filtrem odpowiadają na najważniejsze pytania kupujących.