Używane lornetki z ogłoszeń
Lornetka ma niewiele ruchomych części, więc dobry egzemplarz służy dziesiątki lat.
Czytaj więcej
W używanej lornetce sprawdza się kolimację: obraz z obu tubusów musi zlewać się w jeden bez wysiłku oczu. Pod światło ogląda się, czy w środku nie ma grzyba, kurzu ani zaparowania. Pokrętło ostrości i korekcja dioptrii powinny chodzić płynnie, a zawias trzymać ustawiony rozstaw. Ślady uderzeń na obudowie mogą oznaczać przesunięte pryzmaty.
Brak wyników.
Kolimacja, czyli czy obrazy się zlewają
Obie połówki lornetki muszą patrzeć dokładnie w to samo miejsce. Rozkolimowana lornetka daje podwójny obraz albo obraz, który oczy z wysiłkiem składają w jeden, co po kilku minutach kończy się bólem głowy. Sprawdza się to na odległym kominie albo antenie: gdy patrzy się obojgiem oczu, obraz powinien być jeden i spokojny. Potem warto na chwilę odsunąć lornetkę od oczu i spojrzeć ponownie; jeśli przez ułamek sekundy widać dwa obrazy, które się zjeżdżają, kolimacja jest przesunięta. Najczęściej przyczyną jest upadek albo uderzenie. Rozkolimowaną lornetkę da się zwykle naprawić, ale wymaga to zakładu optycznego, co trzeba uwzględnić przy zakupie.
Czytaj więcej
Optyka pod światło
Lornetkę ogląda się od strony obiektywów pod mocne światło, a potem od strony okularów, świecąc latarką do środka. Kilka drobinek kurzu w środku jest normalne i nie zmienia obrazu. Grzyb wygląda jak nitki albo pajęczynki, mgiełka jak matowa warstwa na soczewkach, a zaparowanie od środka oznacza nieszczelną obudowę. Rysy i przetarcia powłoki na zewnętrznych soczewkach zwykle pochodzą od czyszczenia papierem albo koszulką; drobne mało szkodzą, gęsta sieć rys obniża kontrast.
Mechanika
Pokrętło ostrości powinno obracać się płynnie w całym zakresie, bez luzu i zgrzytania. Korekcja dioptrii, zwykle na prawym okularze, powinna dawać się ustawić i trzymać pozycję. Zawias między tubusami musi być na tyle ciasny, żeby rozstaw okularów nie zmieniał się sam przy podnoszeniu lornetki. Muszle oczne powinny się wysuwać i zatrzymywać w pozycjach. Gumowa obudowa nie powinna odchodzić od korpusu. W lornetkach ze stabilizacją obrazu sprawdza się, czy stabilizacja się włącza i uspokaja obraz.
Test w terenie
Najlepiej sprawdzić lornetkę w dzień na odległych szczegółach, na przykład liściach drzew, napisach albo antenach, a o zmroku na oświetlonych oknach. Obraz powinien być ostry w środku pola i niewiele gorszy przy brzegu. Kolorowe obwódki wokół gałęzi na tle jasnego nieba pokazują, jak lornetka radzi sobie z aberracją. W nocy jasna gwiazda w ostrości powinna być małym punktem w obu tubusach.
Lornetki wodoszczelne
Lornetka wodoszczelna jest wypełniona azotem albo argonem i nie paruje od środka. Po latach uszczelki mogą się zestarzeć, więc warto zapytać, czy lornetka kiedyś zaparowała w środku. Lornetkę, która była zalana albo zaparowuje po wejściu z zimna do ciepła, trzeba oddać do serwisu, który ją osuszy i wypełni gazem na nowo.
Komplet i akcesoria
Do lornetki należą zwykle pokrowiec, pasek i zaślepki na obiektywy i okulary. Ich brak nie zmienia działania, ale zaślepki chronią szkło, a pokrowiec ułatwia noszenie. Adapter statywowy, szelki albo filtry słoneczne dorzucone przez właściciela podnoszą wartość oferty.
Co podać w ogłoszeniu
W ogłoszeniu podaje się model, powiększenie i średnicę obiektywów, stan optyki, komplet (pokrowiec, pasek, zaślepki) i zdjęcia. Zdjęcie soczewek pod światło i informacja o tym, czy lornetka miała upadek albo była zalana, odpowiadają na najważniejsze pytania.