Karuzele i koła filtrowe

Karuzele i koła filtrowe

Koło filtrowe obraca filtry przed matrycą kamery monochromatycznej, więc w nocy nie trzeba ich zmieniać ręcznie.

Czytaj więcej

Koła mają zwykle od 5 do 8 pozycji na filtry oprawione 1,25 albo 2 cale albo nieoprawione 36 i 50 mm. Elektryczne koło filtrowe steruje się z komputera, zwykle przez USB, i zmienia filtr w trakcie sesji zdjęciowej. Koło ma swoją grubość, którą trzeba uwzględnić w odległości roboczej korektora.

Cena
-
Reklama

Koło filtrowe ZWO Mini 5 pozycji 1,25

Koło filtrowe ZWO Mini 5 pozycji 1,25 to elektrycznie sterowane urządzenie przeznaczone do teleskopów i kamer astronomicznych. Umożliwia…

  • Nr katalogowyASIEFWMINI
  • Sterowanieelektryczne
  • Kompatybilność z filtrami1,25” 31 mm
  • Waga300 g

od 719,00 zł

  • 0
  • 0
  • 9

Po co koło filtrowe

Kamera monochromatyczna rejestruje tylko jasność, a kolor powstaje ze zdjęć przez kilka filtrów. Zestaw L, R, G i B daje zdjęcie barwne, a filtry wąskopasmowe H-alfa, OIII i SII pokazują mgławice emisyjne nawet z miasta. Każdy obiekt fotografuje się więc przez kilka filtrów, często w ciągu jednej nocy. Ręczna zmiana filtra w ciemności grozi poruszeniem kamery, utratą ostrości i kurzem na matrycy. Koło filtrowe zmienia filtr w kilka sekund, bez dotykania zestawu.

Czytaj więcej

Ile pozycji

Pięć pozycji wystarcza na zestaw L, R, G, B i jeden filtr wąskopasmowy. Siedem albo osiem pozycji mieści pełny zestaw L, R, G, B oraz H-alfa, OIII i SII, a czasem jeszcze jedną pozycję pustą albo zaślepioną, przydatną do klatek ciemnych. Większa liczba pozycji oznacza większą średnicę koła, więc trzeba sprawdzić, czy zmieści się obok montażu i nie uderzy w statyw.

Wielkość filtrów

Wielkość filtra dobiera się do matrycy kamery. Małe matryce wystarczą z filtrami 1,25 cala, średnie potrzebują filtrów 31 albo 36 mm, a duże i pełnoklatkowe filtrów 50 mm albo 2 cale. Za mały filtr daje winietę, czyli ciemne rogi zdjęcia. Filtry nieoprawione mają cieńszą obudowę i mniej winietują, ale wkłada się je do koła w specjalnych gniazdach. Przy jasnej optyce, około f/2 do f/4, filtr wąskopasmowy musi być przystosowany do szybkiego układu, inaczej pasmo przesuwa się i gwiazdy na brzegach słabną.

Odległość robocza i gwinty

Koło stoi między korektorem a kamerą, a jego grubość wlicza się w odległość roboczą korektora. Producenci kamer robią koła dopasowane do swoich kamer tak, żeby razem z adapterami dawały typową odległość 55 mm. Koło przykręca się gwintem M48, M54 albo M68, zależnie od wielkości toru optycznego. Szczelne i sztywne połączenie zapobiega przechyleniu kamery, które widać jako różnie zniekształcone gwiazdy w rogach zdjęcia.

Koło z przystawką pozaosiową

Niektóre koła filtrowe mają wbudowaną przystawkę pozaosiową (OAG), do której podłącza się kamerę prowadzącą. Małe lusterko odbija do niej światło z brzegu pola, przed filtrami, więc kamera prowadząca widzi gwiazdę także wtedy, gdy przed matrycą stoi ciemny filtr wąskopasmowy. Takie rozwiązanie skraca tor optyczny i ułatwia ustawienie odległości roboczej.

Ostrość przy różnych filtrach

Filtry z jednego zestawu są zwykle parfokalne, czyli dają ostrość w tym samym miejscu. Filtry różnych producentów albo różnej grubości mogą wymagać lekkiej poprawki ostrości. Program sterujący kołem i elektrycznym fokuserem zapamiętuje taką poprawkę dla każdego filtra i przesuwa ostrość automatycznie przy zmianie.

Obsługa i przechowywanie

Filtry wkłada się do koła w rękawiczkach albo trzymając za brzeg, bo odciski palców widać na zdjęciach. Koło przechowuje się zamknięte, żeby kurz nie osiadał na filtrach. Elektryczne koło zasila się zwykle z portu USB, a ręczną karuzelę obraca pokrętłem. Przed sesją warto sprawdzić w programie, czy numer pozycji odpowiada filtrowi, który naprawdę w niej stoi, bo pomyłka wychodzi dopiero przy składaniu zdjęć. Po zimnej nocy koło ogrzewa się w zamkniętej torbie, żeby filtry nie zaparowały.