Matrycę kamery opisuje wielkość piksela w mikrometrach, rozmiar i to, czy jest kolorowa, czy monochromatyczna.
Kamery planetarne nagrywają setki klatek na sekundę, a kamery chłodzone do głębokiego nieba robią pojedyncze klatki po kilka minut. Chłodzenie obniża temperaturę matrycy poniżej temperatury otoczenia i zmniejsza szum termiczny. Kamery okularowe z wyświetlaczem albo Wi-Fi pozwalają pokazać obraz z teleskopu kilku osobom naraz.
Celestron Kamera Origin 678C Color to kamera astronomiczna przeznaczona dla obserwatorów i astrofotografów. Wyposażona jest w matrycę CMO…
od 2 749,00 zł
od 3 090,00 zł
od 899,00 zł
Brak w magazynachod 959,00 zł
Brak w magazynachKamera BRESSER Full HD Deep Sky & Guider, 1,25" to urządzenie przeznaczone dla astronomów amatorów i entuzjastów astrofotografii…
od 1 280,00 zł
od 555,00 zł
od 2 799,00 zł
Kamera Celestron StarSense AutoAlign to urządzenie przeznaczone dla miłośników astronomii, umożliwiające automatyczne ustawianie teleskop…
od 2 539,00 zł
Kamera Celestron StarSense AutoAlign do montaży Sky-Watcher to urządzenie przeznaczone dla astronomów amatorów i zaawansowanych obserwato…
od 2 699,00 zł
od 2 829,00 zł
od 1 899,00 zł
od 5 499,00 zł
Kamera iOptron iGuider to urządzenie przeznaczone do dokładnego guidingu w astrofotografii. Jest przeznaczona dla początkujących astronom…
od 629,00 zł
od 1 599,00 zł
od 1 499,00 zł
od 14 699,00 zł
od 24 399,00 zł
od 15 999,00 zł
od 25 899,00 zł
od 2 319,00 zł
Wielkość piksela, podawana w mikrometrach, razem z ogniskową teleskopu wyznacza skalę zdjęcia. Rozmiar matrycy decyduje o tym, jak duży fragment nieba mieści się w kadrze: mała matryca przy długiej ogniskowej obejmie tylko planetę, duża przy krótkiej całą mgławicę. Sprawność kwantowa mówi, jaką część padającego światła matryca zamienia na sygnał, a szum odczytu, ile szumu dodaje sama elektronika przy każdej klatce. Pojemność piksela określa, ile światła zmieści się w nim, zanim jasna gwiazda się przepali. Przetwornik 12, 14 albo 16 bitów zapisuje więcej odcieni przy słabych mgławicach.
Kamera planetarna ma małą matrycę, małe piksele i szybki odczyt przez USB 3.0. Nagrywa film Księżyca, planety albo Słońca z filtrem, a program wybiera najostrzejsze klatki i składa je w jedno zdjęcie. Kolorowa kamera planetarna wystarcza do Jowisza, Saturna i Marsa, a monochromatyczna z filtrami daje więcej szczegółów i dobrze sprawdza się przy Słońcu w H-alfa i przy Księżycu. Taka kamera nadaje się też do guidingu i do szybkich zdjęć jasnych mgławic krótkimi klatkami.
Kamera do głębokiego nieba z chłodzeniem obniża temperaturę matrycy o kilkadziesiąt stopni poniżej otoczenia i utrzymuje ją stałą przez całą noc. Dzięki temu szum termiczny jest mniejszy, a klatki ciemne, zrobione w tej samej temperaturze, można użyć ponownie przez wiele miesięcy. Komora matrycy jest szczelna albo osuszana, a grzałka okienka nie pozwala mu zaparować. Taka kamera potrzebuje zasilania 12 V, bo chłodzenie pobiera sporo prądu.
Kamera okularowa wkładana w wyciąg w miejsce okularu pokazuje obraz z teleskopu na ekranie komputera, telefonu albo własnym wyświetlaczu. Przydaje się przy pokazach nieba dla kilku osób, z dziećmi i przy obserwacjach z miasta, gdy na ekranie widać więcej niż w okularze. Prosta kamera z tuleją 1,25 cala często służy też jako pierwsza kamera planetarna albo do guidingu.
Kamera kolorowa ma na matrycy siatkę filtrów w trzech barwach i robi zdjęcie barwne od razu. Kamera monochromatyczna zbiera światło każdym pikselem, więc jest czulsza, ale do koloru potrzebuje koła filtrowego i serii klatek przez filtry L, R, G i B. Z filtrami wąskopasmowymi H-alfa, OIII i SII pozwala fotografować mgławice emisyjne nawet z miasta.
Kamerę łączy się z teleskopem adapterem T2 albo tuleją 1,25 cala. Przy korektorze albo reduktorze matryca musi stać w odległości roboczej podanej przez producenta, a ustawia się ją pierścieniami dystansowymi, licząc też grubość koła filtrowego. Kamery bez filtra UV-IR w okienku potrzebują go osobno, bo podczerwień rozmywa gwiazdy w obrazie kolorowym.
Kamera potrzebuje sterowników i programu do zapisu zdjęć, a przy chłodzeniu także stabilnego zasilania. Okienko matrycy czyści się gruszką, a smugi usuwa płynem do optyki, bez rozkręcania kamery. Po nocy kamerę zostawia się z zaślepką, żeby kurz nie osiadł na okienku.
