W refraktorze i katadioptryku okular jest z tyłu tubusu. Gdy teleskop patrzy wysoko, okular kieruje się w dół i trzeba by kucać pod tubusem. Nasadka kątowa zagina światło o 90°, więc w okular patrzy się z góry albo z boku, w wygodnej pozycji. W Newtonie okular jest z boku tubusu, więc nasadka nie jest potrzebna. Nasadka wydłuża drogę światła, dlatego zwykle trzeba wsunąć wyciąg głębiej niż bez niej. Niektóre krótkie refraktory łapią ostrość tylko z nasadką albo tylko bez niej, więc warto to sprawdzić w opisie teleskopu. Przy zdjęciach nasadkę zwykle się zdejmuje, bo zmienia drogę światła i odległość roboczą korektora.
Czytaj więcej
Lustro czy pryzmat
Nasadka z lustrem odbija światło od płaskiego zwierciadła. Lustra z powłoką dielektryczną odbijają więcej światła niż zwykłe aluminiowe i dłużej zachowują sprawność. Nasadka pryzmatyczna prowadzi światło przez szkło pryzmatu i w długich teleskopach daje bardzo jasny, kontrastowy obraz, ale w jasnych refraktorach może dodać kolorowe obwódki. Obie dają obraz prosty w pionie, ale odbity na boki, co przy porównywaniu z mapą nieba trzeba uwzględnić.
Pryzmat Amiciego 45°
Pryzmat Amiciego odwraca obraz do pozycji naturalnej, tak jak widać go gołym okiem. Kąt 45° jest wygodny przy patrzeniu w poziomie, dlatego takie nasadki stosuje się przy obserwacji krajobrazu, ptaków i przy pokazach dla dzieci, które mogą patrzeć bez stania na palcach. Przy dużych powiększeniach na jasnych gwiazdach pryzmat Amiciego może pokazać cienką jasną linię, więc do nocnych obserwacji częściej wybiera się nasadkę 90°.
Rozmiar 1,25 albo 2 cale
Nasadka 1,25 cala przyjmuje okulary 1,25 cala i jest lżejsza. Nasadka 2-calowa przyjmuje okulary 2-calowe z szerokim polem, a z redukcją także mniejsze. W teleskopach Schmidta-Cassegraina i większych refraktorach nasadkę 2-calową przykręca się gwintem albo zaciska pierścieniem, żeby ciężki okular jej nie przechylał.
Nasadka binokularowa
Nasadka binokularowa dzieli światło z teleskopu na dwa okulary, więc jedna osoba patrzy obojgiem oczu. Obraz wydaje się spokojniejszy, a szczegóły na Księżycu i planetach łatwiej dostrzec. Nasadka potrzebuje pary takich samych okularów i regulacji rozstawu do rozstawu oczu. Każde oko dostaje połowę światła, więc przy słabych mgławicach zysk jest mniejszy. Nasadka bino wymaga dłuższej drogi optycznej, dlatego w Newtonach często potrzebuje korektora albo soczewki Barlowa, żeby złapać ostrość.
Flip mirror
Flip mirror to nasadka z odchylanym lusterkiem i dwoma wyjściami. W jednym położeniu lusterka światło idzie do okularu, w drugim prosto do kamery. Pozwala ustawić obiekt na środku pola w okularze, a potem przełączyć na kamerę bez rozkręcania toru optycznego. Przydaje się przy zdjęciach planet i przy kamerach z małą matrycą.
Czyszczenie
Lustro i pryzmat czyści się rzadko, tylko gdy kurz albo plamy są wyraźnie widoczne: najpierw gruszką, potem ściereczką z mikrofibry i płynem do optyki. Nasadkę przechowuje się z zaślepkami na obu końcach, najlepiej w walizce razem z okularami.