Używane nasadki kątowe i binokularowe
Nasadka kątowa ma jedno lustro albo pryzmat w obudowie, więc z drugiej ręki zwykle działa jak nowa, o ile powłoka lustra jest cała.
Czytaj więcej
Nasadkę binokularową sprawdza się dokładniej, bo ma kilka pryzmatów, które muszą być ustawione równolegle. Przy obu sprawdza się optykę pod światło, zacisk okularu i tuleję albo gwint, którymi nasadka łączy się z teleskopem.
Brak wyników.
Nasadka kątowa pod światło
Nasadkę ogląda się od strony tulei i od strony okularu, świecąc latarką do środka. Lustro powinno mieć jednolitą, błyszczącą powłokę, bez przetarć, plam i miejsc, przez które prześwituje światło. Pryzmat nie powinien mieć odprysków na krawędziach ani zacieków. Kurz na lustrze zwykle nie wpływa na obraz, ale odciski palców i zacieki obniżają kontrast przy jasnych planetach. Lustro z powłoką dielektryczną dłużej zachowuje sprawność niż zwykłe aluminiowe.
Czytaj więcej
Zacisk i tuleja
Okular wkłada się do nasadki i zaciska śrubą albo pierścieniem. Pierścień zaciskowy trzyma okular w osi, śruba może go przechylać i rysować tuleję. Tuleja nasadki, którą wkłada się do wyciągu, powinna być prosta i bez głębokich rys. Nasadki 2-calowe do teleskopów Schmidta-Cassegraina często przykręca się gwintem, który powinien być cały. Ciężki okular 2-calowy nie powinien przechylać nasadki w wyciągu.
Lepsza nasadka zamiast tej z zestawu
Nasadki dołączane do prostych zestawów często mają plastikową obudowę i zwykłe lustro, które daje ciemniejszy obraz niż nasadka z lustrem dielektrycznym. Wymiana takiej nasadki na lepszą z drugiej ręki to jedno z prostszych ulepszeń refraktora albo Maksutowa. Przy zakupie sprawdza się, czy nowa nasadka pozwala złapać ostrość w danym teleskopie, bo dłuższa droga światła w nasadce 2-calowej wymaga głębszego wsunięcia wyciągu. Nasadka 2-calowa z redukcją przyjmuje oba rozmiary okularów, ale jest cięższa.
Nasadka binokularowa
Nasadkę binokularową sprawdza się z parą takich samych okularów, na odległym obiekcie w dzień albo na gwieździe w nocy. Obrazy z obu okularów powinny się pokrywać bez wysiłku oczu; jeśli oczy męczą się po chwili albo widać dwa obrazy, pryzmaty są rozkolimowane. Regulacja rozstawu okularów powinna pracować płynnie i blokować się bez luzu. Korekcja ostrości w jednym albo obu okularach powinna obracać się równo.
Korektor do nasadki
Nasadka binokularowa wymaga dłuższej drogi optycznej i w wielu teleskopach potrzebuje korektora albo soczewki Barlowa, żeby złapać ostrość. Przy zakupie warto zapytać, czy korektor jest w komplecie i z jakim teleskopem nasadka pracowała. Korektor zwykle pasuje tylko do nasadki tego samego producenta.
Pryzmat Amiciego i flip mirror
Nasadkę z pryzmatem Amiciego ogląda się podobnie jak zwykłą: pryzmat bez odprysków, okular pewnie zaciśnięty. Obraz powinien być prosty i ostry na odległym obiekcie. Flip mirror sprawdza się, przełączając lusterko: powinno przeskakiwać pewnie między dwoma położeniami i za każdym razem wracać w to samo miejsce.
Przechowywanie
Nasadki przechowuje się z zaślepkami na obu końcach. Po nocy z rosą nasadkę zostawia się bez zaślepek w ciepłym pokoju, aż wyschnie, bo wilgoć w środku sprzyja grzybowi na lustrze i pryzmacie.
Co podać w ogłoszeniu
W ogłoszeniu podaje się rodzaj nasadki, kąt, średnicę tulei, rodzaj lustra albo pryzmatu, a przy nasadce bino listę okularów i korektorów w komplecie. Zdjęcie lustra pod światło odpowiada na najważniejsze pytanie kupującego.