Używane kamery astronomiczne
Kamera astronomiczna nie ma ruchomych części poza wentylatorem chłodzenia, więc dobrze znosi lata pracy.
Czytaj więcej
W używanym egzemplarzu najważniejsza jest matryca, chłodzenie i to, czy kamera działa z aktualnymi sterownikami. Kamery planetarne sprawdza się nagraniem krótkiego filmu, kamery do głębokiego nieba klatkami ciemnymi i płaskimi, a kamery okularowe po prostu na obrazie w teleskopie.
Brak wyników.
Starsze i nowsze matryce
Na giełdzie są kamery z matrycami CCD i nowszymi CMOS. Starsze kamery CCD dają ładne zdjęcia, ale wymagają dłuższych czasów naświetlania i często mają sterowniki tylko do starszych systemów. Nowsze kamery CMOS mają mniejszy szum odczytu i szybszy transfer, ale przy niektórych matrycach przy brzegu kadru świeci tak zwany amp glow, który usuwają klatki ciemne. Przed zakupem warto sprawdzić, jaka to matryca i czy program, którego się używa, obsługuje tę kamerę.
Czytaj więcej
Kamera planetarna
Kamerę planetarną podłącza się do komputera i nagrywa krótki film. Kamera powinna osiągać podaną liczbę klatek na sekundę przy małym wycinku matrycy, bez przerw w nagraniu. Na filmie z zakrytą kamerą widać gorące piksele, a na filmie jasnego tła kurz na okienku. Kamera z gniazdem USB 3.0 potrzebuje takiego samego kabla i portu w komputerze, żeby osiągnąć pełną szybkość.
Kamera chłodzona
W kamerze chłodzonej sprawdza się, czy chłodzenie schodzi do podanej różnicy temperatur i trzyma ją stabilnie przez kilkanaście minut. Okienko przed matrycą nie powinno parować ani szronić; w wielu kamerach jest grzałka okienka i wymienny środek osuszający w komorze, o który warto zapytać. Wentylator powinien pracować cicho. Kamera chłodzona potrzebuje zasilania 12 V i odpowiedniego zasilacza, który powinien być w komplecie.
Matryca na klatkach testowych
Klatki ciemne pokazują gorące piksele i świecenie przy brzegu, a klatka płaska kurz na okienku i filtrach. Pojedyncze gorące piksele są normalne, ale jasne albo ciemne kolumny to wada matrycy. Plamy, które nie znikają po wyczyszczeniu okienka, mogą być pod nim i wymagają serwisu. Warto poprosić o te klatki przed spotkaniem.
Kolorowa czy monochromatyczna
Kamera kolorowa jest prostsza w obsłudze i nie wymaga koła filtrowego, więc dobrze sprawdza się na początek. Kamera monochromatyczna daje więcej możliwości z filtrami wąskopasmowymi, ale do koloru potrzebuje koła i zestawu filtrów, które często są sprzedawane razem z nią. Przy zakupie monochromatycznej warto sprawdzić, czy filtry w odpowiednim rozmiarze są w komplecie, bo duża matryca wymaga filtrów 36 albo 50 mm.
Przechył i adaptery
Niektóre kamery mają regulację przechyłu matrycy, którą ustawia się, gdy gwiazdy w rogach zdjęcia są różnie zniekształcone. Warto zapytać, czy ktoś ją zmieniał. W komplecie z kamerą często są adaptery T2 albo M48, pierścienie dystansowe i tuleja 1,25 cala, które oszczędzają kompletowania toru.
Kamery okularowe
Proste kamery okularowe z tuleją 1,25 cala i kamery z wyświetlaczem albo Wi-Fi sprawdza się w teleskopie na Księżycu albo w dzień na odległym obiekcie. Obraz powinien być ostry i bez plam, a połączenie z telefonem albo komputerem stabilne. Takie kamery dobrze sprawdzają się przy pokazach nieba i do guidingu.
Co podać w ogłoszeniu
W ogłoszeniu podaje się model, matrycę, wielkość piksela, chłodzenie, komplet kabli, zasilacza i adapterów oraz zdjęcia. Klatka ciemna i płaska oraz przykładowe zdjęcie nieba odpowiadają na najważniejsze pytania kupujących.