Avalon Przeciwwaga 1,4 kg
- TypAkcesoria do montażu
- Rodzaj konstrukcjiPrzeciwwaga
- Waga (g)1400
- MateriałStal nierdzewna
od 530,00 zł
Przeciwwaga równoważy teleskop na montażu paralaktycznym; przesuwa się ją po pręcie, aż teleskop zostaje w każdej pozycji.
Otwór przeciwwagi musi pasować do średnicy pręta montażu, dlatego przeciwwagi dobiera się do modelu montażu. Gdy jedna przeciwwaga nie wystarcza, dokłada się drugą albo przedłużkę pręta. Do montaży fotograficznych i małych montaży są lekkie przeciwwagi z gwintem fotograficznym.
od 530,00 zł
od 270,00 zł
od 700,00 zł
od 640,00 zł
od 252,00 zł
od 1 060,00 zł
od 1 440,00 zł
od 349,00 zł
od 398,00 zł
od 1 220,00 zł
od 620,00 zł
od 660,00 zł
od 132,00 zł
Bresser Przeciwwaga EXOS-2 to akcesorium do montażu paralaktycznego (EQ), przeznaczone dla użytkowników teleskopów wymagających dokładneg…
od 165,00 zł
od 529,00 zł
od 437,00 zł
od 710,00 zł
od 137,00 zł
od 150,00 zł
od 168,00 zł
Na montażu paralaktycznym teleskop siedzi z jednej strony osi deklinacji, więc bez przeciwwagi cały zestaw przechyla się w jego stronę. Przeciwwaga na pręcie po drugiej stronie wyrównuje to ciężarem. Dobrze wyważony montaż obraca się lekko, mniej obciąża silniki i prowadzi dokładniej, a przy zwolnionych zaciskach teleskop zostaje w każdej pozycji. Źle wyważony potrafi szarpnąć po zwolnieniu zacisku, a jego napęd pracuje nierówno.
Przeciwwaga działa jak ciężarek na wadze z ramieniem: im dalej od osi, tym mocniej równoważy teleskop. Dlatego ta sama przeciwwaga przesunięta na koniec pręta zrównoważy cięższy teleskop niż przy osi. Gdy przeciwwaga jest już na końcu pręta, a teleskop nadal przeważa, dokłada się drugą przeciwwagę albo przedłużkę pręta. Lepiej używać cięższej przeciwwagi bliżej osi niż lekkiej na długiej przedłużce, bo zestaw jest wtedy zwarty i mniej drga.
Przeciwwagi mają masę od około kilograma do kilkunastu kilogramów i otwór dopasowany do średnicy pręta konkretnego montażu. Przeciwwaga z innym otworem nie wejdzie na pręt albo będzie się na nim kiwać. Dlatego przy zakupie sprawdza się średnicę pręta w opisie montażu, a najprościej kupić przeciwwagę od producenta montażu, opisaną nazwą modelu. Każda przeciwwaga ma śrubę zaciskową, którą blokuje się ją na pręcie. Przeciwwagi są zwykle stalowe albo żeliwne, malowane albo chromowane; chromowane i nierdzewne lepiej znoszą rosę. Przy używanej przeciwwadze warto sprawdzić, czy gwint śruby zaciskowej nie jest zerwany.
Najpierw ustawia się pręt przeciwwagi poziomo, zwalnia zacisk osi rektascensji i przesuwa przeciwwagę, aż zestaw przestanie się obracać. Potem ustawia się teleskop poziomo, zwalnia zacisk osi deklinacji i przesuwa tubus w obejmach albo szynę w siodle. Wyważa się z pełnym wyposażeniem: szukaczem, okularem albo kamerą, bo każdy z nich zmienia równowagę. Do zdjęć wyważa się zestaw w rektascensji lekko na wschód, żeby przekładnia stale pracowała pod niewielkim obciążeniem.
Na końcu pręta jest śruba albo nakrętka, która nie pozwala przeciwwadze się zsunąć. Przy zakładaniu najpierw nakłada się przeciwwagę, a dopiero potem teleskop. Przy zdejmowaniu kolejność jest odwrotna: najpierw teleskop, potem przeciwwaga. Inaczej zestaw może gwałtownie obrócić się w stronę teleskopu i uderzyć nim o statyw.
Małe montaże fotograficzne i podróżne, na których jeździ aparat z obiektywem albo mały refraktor, używają lekkich przeciwwag, często z gwintem fotograficznym 1/4 cala. Wkręca się je w pręt albo przykręca do szyny. Montaże z przekładnią harmoniczną przy lżejszym sprzęcie pracują bez przeciwwag, ale przy większym obciążeniu też dokłada się do nich przeciwwagę na pręcie.
Przeciwwagi przechowuje się w suchym miejscu. Pręt i śruby zaciskowe przeciera się po nocy z rosą, żeby nie korodowały. W transporcie przeciwwagi zawija się albo wkłada do osobnej torby, żeby nie obijały optyki.