Manfrotto Superclamp do lornetki 035BN (uchwyt zaciskowy)
- Waga (kg)0,51
- Seria035
od 305,00 zł
Manfrotto to włoski producent statywów, głowic i uchwytów do sprzętu fotograficznego.
Wśród akcesoriów do lornetek najczęściej spotyka się uchwyt zaciskowy Superclamp, który mocuje sprzęt do rury, poręczy albo krawędzi stołu. Z głowicą i adapterem pozwala oprzeć lornetkę tam, gdzie nie ma miejsca na statyw, i patrzeć bez drgań.
od 305,00 zł
Superclamp to szczęki zaciskane śrubą z dużym pokrętłem. Zaciska się je na rurze, poręczy balkonu albo krawędzi stołu, a w gniazdo uchwytu wkłada się trzpień z gwintem fotograficznym. Na trzpień przykręca się głowicę, a do głowicy lornetkę przez adapter albo lunetę obserwacyjną. Uchwyt trzyma mocno, ale zajmuje mniej miejsca niż statyw i waży dużo mniej.
Uchwyt zaciskowy sprawdza się wszędzie, gdzie statyw się nie mieści albo przeszkadza. Na balkonie przykręca się go do barierki i obserwuje niebo nad blokami, na przykład Księżyc albo Plejady. Na stole w altanie albo na murku w ogrodzie zastępuje statyw i trzyma lornetkę na wysokości oczu. Dzięki temu można długo obserwować bez trzymania lornetki w rękach.
Większość lornetek ma z przodu zawiasu gniazdo z gwintem, zasłonięte zaślepką. Wkręca się w nie adapter w kształcie litery L, a drugi koniec adaptera przykręca do głowicy. Lornetki bez gniazda mocuje się obejmą zaciskaną na korpusie. Luneta obserwacyjna ma gwint w stopce pod korpusem, więc przykręca się ją bezpośrednio do głowicy.
Głowica decyduje o tym, jak wygodnie prowadzi się lornetkę. Mała głowica kulowa jest lekka i szybko ustawia się w dowolnym kierunku, ale przy cięższym sprzęcie łatwo opada po poluzowaniu. Głowica z dwiema osiami i rączką pozwala płynnie obracać w poziomie i pochylać w pionie, a po zablokowaniu trzyma ustawienie. Do prowadzenia lornetki po niebie, na przykład wzdłuż Drogi Mlecznej, dobrze nadaje się głowica olejowa, która porusza się gładko i bez szarpnięć.
Luneta obserwacyjna daje powiększenie kilkudziesięciu razy, więc każde drgnięcie podpory widać w obrazie. Uchwyt zaciska się wtedy jak najbliżej słupka poręczy albo nogi stołu, bo długa, cienka rura między podporami sprężynuje przy każdym dotknięciu. Ostrość ustawia się delikatnie, a po ustawieniu kadru blokuje głowicę. Przy wietrze lepiej sprawdza się krótsze ramię i cięższa głowica.
Statyw daje pełną swobodę ustawienia: stoi na łące, w lesie i na plaży, a jego wysokość dopasowuje się do wzrostu obserwatora. Uchwyt zaciskowy potrzebuje czegoś, do czego się go przykręci, ale jest mniejszy, lżejszy i nie zajmuje miejsca na ziemi. Można mieć oba: statyw na wyjazdy pod ciemne niebo i uchwyt na balkon. Duże lornetki astronomiczne, na przykład 15x70 i większe, wygodniej trzyma się na statywie z długą kolumną.
Lornetka trzymana w rękach zawsze trochę drży, a przy powiększeniu 10 razy i większym widać to w obrazie. Oparta na statywie albo uchwycie pokazuje więcej szczegółów, bo oko może spokojnie obejrzeć obiekt. Pomaga to przy obserwacji Księżyca, gromad gwiazd i księżyców Jowisza.
Przed zaciśnięciem uchwytu na lakierowanej poręczy warto podłożyć gumową podkładkę, żeby szczęki nie porysowały powierzchni. Po deszczu uchwyt i statyw wyciera się i suszy, żeby śruby nie korodowały. Piasek usuwa się z gwintów i zacisków przed złożeniem.