Lornetka - VIXEN 24x80 HF2-BT81S-A
- Powiększenie24x
- Budowaporropryzmatyczna
- Średnica obiektywów [mm]80
- Ogniskowanieindywidualne
od 7 999,00 zł
Brak w magazynachVixen to japoński producent teleskopów, montaży i lornetek.
Lornetki Vixen to między innymi serie Apex, Atera ze stabilizacją obrazu oraz duże lornetki astronomiczne. Atera trzyma obraz nieruchomo mimo drżenia rąk, więc lornetkę o dużym powiększeniu da się używać bez statywu. Duże modele astronomiczne stawia się na statywie i patrzy przez nie na gromady gwiazd, mgławice i komety.
od 7 999,00 zł
Brak w magazynachod 19 999,00 zł
Brak w magazynachJest przeznaczony zarówno dla amatorów, jak i profesjonalistów, którzy potrzebują wygodnego i bezpiecznego sposobu montażu lornetki podcz…
od 699,00 zł
od 437,00 zł
od 1 770,00 zł
od 2 160,00 zł
od 1 990,00 zł
od 1 500,00 zł
od 19 200,00 zł
od 22 300,00 zł
od 5 800,00 zł
od 9 100,00 zł
od 6 600,00 zł
od 110,00 zł
od 43,90 zł
Lornetki Atera mają wbudowany układ stabilizacji, który wyrównuje drgania rąk. Zwykle lornetkę o powiększeniu 12 razy trudno utrzymać tak, żeby obraz nie skakał. Z włączoną stabilizacją obraz uspokaja się i widać szczegóły, które bez niej giną: kratery na Księżycu, księżyce Jowisza albo pojedyncze gwiazdy w gromadzie. Stabilizacja działa na baterie, więc na dłuższy wyjazd warto mieć zapasowe. Stabilizację włącza się przyciskiem tylko na czas patrzenia, żeby oszczędzać baterie. Atera II ED 16x50 ma obiektywy 50 mm, więc zbiera więcej światła niż małe wersje.
Seria Apex J to lornetki z obiektywami 42 mm, w wersjach 8x42 i 10x42. Lornetka 8x42 ma źrenicę wyjściową około 5,3 mm i szersze pole, a 10x42 około 4,2 mm i pokazuje więcej szczegółów. Obie są lżejsze od lornetek z obiektywami 50 mm i sprawdzają się przy obserwacji Księżyca i jasnych gromad gwiazd z ręki.
Vixen robi też duże lornetki astronomiczne z obiektywami kilkudziesięciu milimetrów i większymi, z okularami pod kątem, przez które wygodnie patrzy się wysoko nad horyzont. Największe modele, z serii BT, mają wymienne okulary, więc powiększenie zmienia się jak w teleskopie. Okulary do nich kupuje się parami, po jednym na każdy tubus. Takie lornetki pokazują Drogę Mleczną, gromady gwiazd, Galaktykę Andromedy i komety obojgiem oczu, a patrzenie obojgiem oczu męczy mniej niż patrzenie jednym okiem w teleskop. Duża lornetka wymaga mocnego statywu albo montażu widłowego.
Oznaczenie 10x42 znaczy: powiększenie 10 razy i obiektywy o średnicy 42 mm. Średnica obiektywu podzielona przez powiększenie daje źrenicę wyjściową, tu około 4,2 mm. Im jest większa, tym jaśniejszy obraz o zmroku i w nocy. Lornetka 16x50 ma źrenicę około 3,1 mm, więc pokazuje więcej szczegółów, ale daje ciemniejszy obraz niż 10x50. Odsunięcie źrenicy (eye relief) około 15 mm i więcej pozwala patrzeć w okularach korekcyjnych.
Pryzmaty ze szkła BaK-4 dają jaśniejsze brzegi źrenicy wyjściowej niż pryzmaty ze szkła BK-7. Powłoki przeciwodblaskowe na wszystkich powierzchniach szkła (oznaczenie FMC) poprawiają jasność i kontrast. Lornetki wodoszczelne są wypełnione azotem albo argonem, więc nie parują w środku po wejściu z zimna do ciepła.
Gdy liczy się duże powiększenie bez statywu, najlepiej sprawdza się Atera ze stabilizacją. Lżejsza lornetka do patrzenia z ręki to Apex J 8x42 albo 10x42. Do nieba, przy obserwacjach z jednego miejsca, służy duża lornetka astronomiczna na statywie. Na Słońce wolno patrzeć przez lornetkę tylko z filtrami słonecznymi założonymi na oba obiektywy.
Ostrość ustawia się centralnym pokrętłem, a korekcję dioptrii, zwykle na prawym okularze, raz pod swoje oko. Przed czyszczeniem soczewek usuwa się kurz pędzelkiem albo gruszką, a dopiero potem przeciera ściereczką z mikrofibry. Lornetkę przechowuje się w suchym miejscu, z zaślepkami na obiektywach i okularach.