Akcesoria do obserwacji Słońca
Na Słońce patrzy się tylko przez filtr założony przed obiektywem teleskopu albo przez pryzmat Herschela w refraktorze.
Czytaj więcej
Folia słoneczna w oprawie na przód tubusu pokazuje Słońce w świetle białym: plamy, pochodnie i ziarnistość. Protuberancje i włókna widać dopiero przez filtr albo teleskop H-alfa. Filtra wkręcanego w okular nie wolno używać, bo może pęknąć od skupionego ciepła.
Brak wyników.
Folia słoneczna
Folia słoneczna to cienka warstwa z powłoką metaliczną, która przepuszcza drobną część światła. Wersja do patrzenia okiem ma gęstość optyczną 5 (ND5), a ND3.8 przepuszcza więcej światła i służy tylko do zdjęć. Folię zakłada się w oprawie na przód tubusu, lornetki albo obiektywu aparatu, tak żeby siedziała pewnie i nie spadła przy poruszeniu sprzętem. Gotową oprawę dobiera się do zewnętrznej średnicy tubusu, a z arkusza folii można zrobić oprawę samemu.
Czytaj więcej
Filtry szklane przed obiektyw
Filtry słoneczne ze szkła z powłoką zakłada się tak samo, przed obiektyw. Są sztywniejsze od folii i łatwiej je czyścić, ale często dają żółty albo pomarańczowy obraz Słońca, a folia biały. Filtr dobiera się do średnicy tubusu albo oprawy obiektywu.
Pryzmat Herschela
Pryzmat Herschela wkłada się w wyciąg refraktora zamiast nasadki kątowej. Do okularu odbija tylko kilka procent światła, a resztę wyprowadza na zewnątrz, a obraz plam i ziarnistości jest w nim bardziej kontrastowy niż z folią. Używa się go zawsze z filtrem szarym, zwykle dołączonym w komplecie, i tylko z refraktorem, nie z teleskopem zwierciadlanym. Światło wychodzące bokiem z pryzmatu jest gorące, więc nie kieruje się go na kable ani na dłoń.
Filtr Solar Continuum
Zielony filtr Solar Continuum (około 540 nm) wkręca się w okular za folią albo za pryzmatem Herschela. Sam nie chroni oka: używa się go wyłącznie razem z folią albo pryzmatem, które już osłabiły światło. Podnosi kontrast plam i ziarnistości, a Słońce jest w nim zielone. Protuberancji nie pokazuje.
H-alfa
Filtry i teleskopy H-alfa przepuszczają bardzo wąskie pasmo czerwonego światła wodoru. Pokazują protuberancje na brzegu tarczy, włókna i rozbłyski, których nie widać w świetle białym. Można kupić teleskop H-alfa w całości, z wbudowanymi filtrami, albo zestaw filtrów H-alfa do refraktora. Szerokość pasma podaje się w angstremach: im węższe pasmo, tym więcej szczegółów na tarczy.
Zdjęcia Słońca
Do zdjęć Słońca w świetle białym zakłada się przed teleskop albo obiektyw aparatu folię ND3.8. Przepuszcza ona więcej światła niż folia do oka, więc czasy naświetlania są krótsze. Przez wizjer optyczny lustrzanki z taką folią nie wolno patrzeć, a kadruje się na ekranie aparatu albo komputera. Film z wielu krótkich klatek, składany potem w programie, wyostrza ziarnistość i brzegi plam.
Okulary do zaćmień
Okulary do obserwacji zaćmień z folią słoneczną służą do patrzenia gołym okiem na częściowe zaćmienie albo duże plamy. Nie zastępują filtra przed teleskopem ani lornetką: przez okulary do zaćmień nie wolno patrzeć w teleskop, lornetkę ani wizjer aparatu. Okulary z rysą albo dziurką w folii się wyrzuca.
Szukacz i bezpieczeństwo
Przy obserwacji Słońca szukacz zasłania się albo zdejmuje. Teleskop kieruje się na Słońce po cieniu tubusu: gdy cień jest najmniejszy i okrągły, Słońce jest w polu widzenia. Folię przed każdą obserwacją ogląda się pod światło, a dziurka albo rysa oznacza wymianę. Dzieci przy teleskopie skierowanym na Słońce nie zostawia się bez opieki.