Soczewka Barlowa to rozpraszająca soczewka w tulei, którą wkłada się do wyciągu przed okular albo kamerę. Rozciąga stożek światła z teleskopu, więc ogniskowa rośnie, a z nią powiększenie. Okular 10 mm w teleskopie o ogniskowej 1000 mm daje 100 razy, a z Barlowem 2x daje 200 razy. Krotność zależy od odległości między soczewką a okularem: im dalej, tym większa. Dlatego Barlow 2x z dodatkowym przedłużeniem albo nasadką kątową między nim a okularem daje więcej niż dwa razy.
Czytaj więcej
Jak dobrać okulary do Barlowa
Barlow 2x zamienia okular 20 mm w odpowiednik okularu 10 mm. Dlatego nie warto mieć w zestawie okularów, które z Barlowem dają te same powiększenia, na przykład 20 i 10 mm. Lepiej dobrać je tak, żeby powiększenia się przeplatały, na przykład 25 i 15 mm z Barlowem 2x dają cztery różne powiększenia. Barlow pozwala też uzyskać duże powiększenie z okularem o dłuższej ogniskowej, który ma wygodniejsze odsunięcie źrenicy niż bardzo krótki okular.
Granica powiększenia
Maksymalne użyteczne powiększenie to około dwukrotność apertury w milimetrach, więc Barlow ma sens tylko w granicach tego, co pokaże teleskop. W teleskopie 100 mm powiększenie powyżej około 200 razy daje ciemny i rozmyty obraz. O tym, ile szczegółów widać przy dużym powiększeniu, decyduje też spokój powietrza: w noc, gdy gwiazdy mocno migoczą, lepiej zdjąć Barlowa. Barlow 3x i większy przydaje się głównie w teleskopach o krótkiej ogniskowej i przy zdjęciach planet.
Barlow w fotografii planet
Planety fotografuje się kamerą planetarną przy długiej ogniskowej, żeby tarcza planety zajęła więcej pikseli. Barlow wkręca się wtedy przed kamerę, często przez gwint T2. Przyjmuje się, że światłosiła powinna wynosić około pięciokrotności wielkości piksela kamery w mikrometrach, więc dla kamery z pikselem 2,9 µm wychodzi około f/15. Barlow dobiera się tak, żeby z danym teleskopem dojść do tej wartości.
Barlow, który pomaga złapać ostrość
W części Newtonów kamera albo nasadka binokularowa nie dają się ustawić w ostrości, bo wyciąg nie wsuwa się wystarczająco głęboko. Barlow przesuwa punkt ostrości na zewnątrz i rozwiązuje ten problem. Nasadki binokularowe często mają w komplecie własną soczewkę, która działa jak Barlow.
Na co zwrócić uwagę
Dobry Barlow ma soczewki z powłokami przeciwodblaskowymi i czernioną tuleję, która nie odbija światła. Wersje z soczewkami ze szkła ED ograniczają kolorowe obwódki. Konstrukcje telecentryczne mniej zmieniają odsunięcie źrenicy okularu i dają równe pole. Barlow 2-calowy przyjmuje okulary 2-calowe, a z redukcją także 1,25-calowe. Śruba albo pierścień zaciskowy powinny trzymać okular pewnie, bez rysowania tulei. W części Barlowów soczewkę można wykręcić i wkręcić bezpośrednio w gwint filtra okularu i wtedy krotność jest mniejsza, a krótki, lekki Barlow mniej obciąża wyciąg.
Czyszczenie i przechowywanie
Barlow przechowuje się z zaślepkami na obu końcach, bo kurz na jego soczewce widać przy dużym powiększeniu. Kurz zdmuchuje się gruszką, a smugi usuwa ściereczką z mikrofibry i płynem do optyki.