Używane statywy Velbon do lornetek i lunet
Velbon to japoński producent statywów, więc na giełdzie w tej grupie trafiają się głównie statywy, często razem z lunetą obserwacyjną albo lornetką.
Czytaj więcej
W używanym statywie sprawdza się zaciski nóg, kolumnę centralną i głowicę, która po zablokowaniu nie powinna opadać pod ciężarem sprzętu. Lunetę i lornetkę z zestawu ogląda się osobno: optykę pod światło i ostrość na odległym obiekcie.
Brak wyników.
Nogi i zaciski
Statyw ma zwykle kilka sekcji nóg, blokowanych zaciskami dźwigniowymi albo skręcanymi. Każdy zacisk powinien trzymać sekcję bez ślizgania, także pod ciężarem lornetki albo lunety. Pęknięte dźwignie zacisków i wytarte gumowe stopki to najczęstsze zużycia. Nogi powinny dawać się rozstawić pod kilkoma kątami i blokować w każdej pozycji. Wygięta sekcja nogi blokuje się w połowie i trudno ją naprawić.
Czytaj więcej
Kolumna i głowica
Kolumna centralna powinna przesuwać się płynnie i blokować na dowolnej wysokości. Wysunięta kolumna zmniejsza stabilność, więc statyw powinien sięgać do wysokości oczu bez jej wysuwania do końca. Głowica z rączką powinna obracać się płynnie w poziomie i pionie, a po zablokowaniu trzymać pozycję bez opadania. Płytka szybkozłączki musi pasować do głowicy i mieć cały gwint.
Statyw a lornetka
Lornetkę przykręca się do statywu przez adapter wkręcany w gniazdo z przodu zawiasu albo obejmę na korpusie. Przy zakupie statywu do lornetki warto sprawdzić, czy adapter jest w komplecie i czy pasuje do posiadanej lornetki. Statyw z wysoką kolumną pozwala patrzeć na stojąco, co przy obserwacji nieba nisko nad horyzontem jest wygodniejsze niż kucanie.
Zestaw z lunetą
Statyw Velbon bywa też sprzedawany w zestawie z lunetą Kowa i małą lornetką 8x25. Lunetę z drugiej ręki ogląda się pod światło od strony obiektywu, sprawdzając, czy w środku nie ma grzyba, mgiełki ani zaparowania. Zoom powinien pracować płynnie w całym zakresie, a ostrość ustawiać się bez luzów. Małą lornetkę 8x25 sprawdza się na odległym obiekcie: obraz z obu tubusów powinien zlewać się w jeden bez wysiłku oczu.
Monopody i statywy podróżne
Monopod, czyli statyw z jedną nogą, sprawdza się podobnie: sekcje powinny blokować się bez ślizgania, a gwint na górze być cały. Statywy podróżne składają się do małych rozmiarów przez odwrócenie nóg wokół kolumny; ich zaciski i cienkie sekcje szybciej się zużywają, więc ogląda się je dokładniej. Lekki statyw łatwiej nosić, ale przy wietrze i większym powiększeniu cięższy lepiej trzyma lunetę bez drgań. Hak pod kolumną, na którym wiesza się plecak, dociąża lekki statyw.
Ślady użytkowania
Statyw używany w terenie ma zwykle rysy na nogach i otarcia na głowicy, które nie wpływają na działanie. Ważniejsze jest, czy zaciski nie mają luzu, a śruby nie są zatarte. Statyw, który stał w wilgotnej piwnicy albo był używany nad morzem, może mieć skorodowane elementy, więc ogląda się zaciski i gwinty z bliska. Piasek w zaciskach rysuje nogi, więc przed złożeniem warto go usunąć.
Komplet
Do statywu należą zwykle głowica, płytka szybkozłączki i torba. Brak płytki da się uzupełnić, ale trzeba dobrać ją do konkretnej głowicy. Przy zestawie z lunetą warto sprawdzić, czy w komplecie są futerał i zaślepki.
Co podać w ogłoszeniu
W ogłoszeniu podaje się model statywu, maksymalną wysokość, rodzaj głowicy i listę elementów w komplecie, a przy zestawie także model lunety i lornetki. Zdjęcia zacisków i głowicy z bliska odpowiadają na najważniejsze pytania kupujących.