Używane korektory i reduktory
Korektor komy, korektor pola i reduktor ogniskowej to kilka soczewek w oprawie, bez ruchomych części, więc z drugiej ręki często są w bardzo dobrym stanie.
Czytaj więcej
Najważniejsze jest dopasowanie: wiele korektorów i reduktorów projektuje się do konkretnego teleskopu albo światłosiły. Przy zakupie sprawdza się soczewki pod światło, gwinty po obu stronach i to, przy jakiej odległości roboczej sprzedający uzyskiwał ostre gwiazdy.
Brak wyników.
Do jakiego teleskopu
Korektor komy dobiera się do jasnego Newtona i jego światłosiły, korektor pola do refraktora o określonej ogniskowej, a reduktor do konkretnego układu, na przykład 0,63x do teleskopów Schmidta-Cassegraina. Korektor od innego teleskopu może dawać wydłużone gwiazdy na brzegach mimo poprawnej odległości. Przy zakupie z drugiej ręki trzeba więc ustalić dokładny model, a najlepiej poprosić o zdjęcia zrobione z tym korektorem na teleskopie podobnym do własnego.
Czytaj więcej
Soczewki i oprawa
Korektor ogląda się pod mocne światło od obu stron. Kurz w środku zwykle nie wpływa na zdjęcia, ale duże drobiny przy ostatniej soczewce dają cienie w postaci pierścieni. Grzyb i rozklejone soczewki widać jako nitki albo tęczowe plamy i wymagają zakładu optycznego. Oprawa nie powinna mieć wgnieceń, które mogłyby przesunąć soczewki, a gwinty powinny wkręcać się bez oporu.
Odległość robocza
Korektor daje ostre gwiazdy tylko wtedy, gdy matryca stoi w odległości podanej przez producenta, często 55 mm przy korektorach z gwintem T2. Sprzedający, który fotografował z danym korektorem, zwykle wie, jakich pierścieni dystansowych używał i z jaką kamerą. Ta informacja oszczędza godziny prób. Warto zapytać, czy pierścienie są w komplecie, i czy korektor ma regulowaną odległość.
Zdjęcia jako dowód
Najlepszym dowodem, że korektor działa, są zdjęcia z nim zrobione: gwiazdy w rogach kadru powinny być tak samo okrągłe jak w środku. Wydłużone gwiazdy w jednym rogu oznaczają przechył kamery, a we wszystkich rogach złą odległość albo niedopasowany korektor. Zdjęcia z kamerą o podobnej wielkości matrycy mówią najwięcej.
Korektor a matryca kamery
Korektor zaprojektowany pod mniejsze matryce może nie pokrywać ostrym polem pełnej klatki. Przy zakupie warto sprawdzić, jaki okrąg ostrego pola podaje producent, i porównać go z przekątną matrycy posiadanej kamery. Reduktor skraca ogniskową, więc z tą samą kamerą obejmuje większy fragment nieba, ale przy dużej matrycy łatwiej o ciemne rogi.
Gwinty i adaptery
Korektory mają z jednej strony tuleję albo gwint do wyciągu, a z drugiej gwint T2, M48 albo większy do kamery. Brak właściwego adaptera po stronie wyciągu uniemożliwia założenie korektora, więc warto zapytać o wszystkie elementy, które były w użyciu, i spisać je przy odbiorze.
Korektory dyspersji i do nasadek
Korektor dyspersji atmosferycznej ma obracane pryzmaty, które powinny poruszać się płynnie i blokować w pozycji. Korektory do nasadek binokularowych i teleskopów słonecznych dobiera się do konkretnej nasadki albo teleskopu, więc przy zakupie sprawdza się, do czego były przeznaczone.
Przechowywanie
Korektor przechowuje się z zaślepkami na obu końcach, w suchym miejscu. Oryginalne pudełko albo etui chroni soczewki w transporcie.
Co podać w ogłoszeniu
W ogłoszeniu podaje się rodzaj i model korektora albo reduktora, teleskop, do którego pasuje, gwinty po obu stronach, odległość roboczą i listę pierścieni w komplecie. Przykładowe zdjęcie nieba z tym korektorem odpowiada na najważniejsze pytanie kupującego.