Używane soczewki Barlowa
Soczewka Barlowa to kilka soczewek w tulei, bez ruchomych części, więc z drugiej ręki zwykle jest równie dobra jak nowa.
Czytaj więcej
Przy zakupie sprawdza się soczewki pod światło, zacisk okularu i średnicę tulei: 1,25 albo 2 cale. Krotność, najczęściej 2 albo 3 razy, dobiera się do teleskopu i okularów, które już się ma. W teleskopie test robi się na Księżycu albo jasnej gwieździe przy dużym powiększeniu.
Brak wyników.
Soczewki pod światło
Barlowa ogląda się pod mocne światło od obu stron, obracając go powoli. Kurz w środku zwykle nie widać w obrazie, ale przy dużym powiększeniu duże drobiny potrafią dawać cienie. Grzyb wygląda jak nitki, a rozklejone soczewki jak tęczowe plamy przy brzegu. Rysy na soczewce mało szkodzą, jeśli są pojedyncze. Wnętrze tulei powinno być czernione, bez błyszczących miejsc, które dają odblaski.
Czytaj więcej
Zacisk okularu i tuleja
Okular wkłada się do Barlowa od góry i zaciska śrubą albo pierścieniem. Pierścień zaciskowy trzyma okular w osi i nie rysuje tulei, śruba może zostawiać ślady. Przy zakupie sprawdza się, czy zacisk trzyma okular pewnie i czy śruba ma cały gwint. Tuleja Barlowa powinna być prosta i bez głębokich rys od zacisku wyciągu.
Test w teleskopie
Barlow sprawdza się w teleskopie na Księżycu albo jasnej gwieździe: obraz z Barlowem powinien być ostry, tylko większy, bez kolorowych obwódek większych niż bez niego i bez odblasków. Rozogniskowana gwiazda powinna dawać równe krążki po obu stronach ostrości. Jeśli obraz z Barlowem wyraźnie traci kontrast, soczewki mogą być zabrudzone w środku albo przesunięte.
Krotność i okulary
Barlow 2x zamienia okular 20 mm w odpowiednik okularu 10 mm. Przy zakupie z drugiej ręki warto sprawdzić, czy Barlow nie dubluje powiększeń, które już daje inny okular w zestawie. Krotność zależy też od odległości okularu od soczewki: z przedłużką albo nasadką kątową między nimi Barlow daje więcej niż nominalnie. Barlow 3x i większy przydaje się głównie w teleskopach o krótkiej ogniskowej i przy zdjęciach planet.
Barlow do zdjęć
Do fotografii planet Barlow wkręca się przed kamerę, często przez gwint T2. Przy zakupie warto sprawdzić, czy Barlow ma wykręcaną dolną część z gwintem i czy pasuje do posiadanych adapterów. Barlowy telecentryczne dają równe pole i mniej zmieniają odsunięcie źrenicy okularu; przy zdjęciach dobrze sprawdzają się z małymi matrycami kamer planetarnych.
Barlow z zestawu czy osobny
Barlowy dołączane do najprostszych zestawów teleskopów, często 3x z plastikową tuleją, dają słabszy obraz niż soczewki kupowane osobno, z powłokami na wszystkich powierzchniach. Na giełdzie warto szukać Barlowów sprzedawanych z oznaczeniem modelu i opisem soczewek. Barlow z soczewkami ze szkła ED ogranicza kolorowe obwódki, co widać przy jasnych planetach. Część nasadek binokularowych ma w komplecie własną soczewkę działającą jak Barlow; sprzedawana osobno pasuje zwykle tylko do nasadki tej samej marki.
Przechowywanie
Barlow przechowuje się z zaślepkami na obu końcach, bo kurz na jego soczewce widać przy dużym powiększeniu. Oryginalne etui albo pudełko ułatwia przechowywanie, chroni soczewki w walizce i warto o nie zapytać.
Co podać w ogłoszeniu
W ogłoszeniu podaje się krotność, średnicę tulei, rodzaj zacisku, informację o gwincie T2 i stan soczewek. Zdjęcie soczewek pod światło i zdjęcie Księżyca zrobione z tym Barlowem odpowiadają na najważniejsze pytania kupujących. Warto też dodać, z jakim teleskopem Barlow był używany.