Używane refraktory
Refraktor ma zamknięty tubus i nie wymaga kolimacji, więc dobrze znosi lata użytkowania i często trafia na giełdę w bardzo dobrym stanie.
Czytaj więcej
W używanym refraktorze najważniejszy jest obiektyw: grzyb w obiektywie widać pod światło latarki jako nitki albo pajęczynki, a drobne rysy na brzegu soczewki mało zmieniają obraz. Wyciąg okularowy powinien przesuwać się płynnie i bez luzów, także pod ciężarem okularu albo kamery.
Brak wyników.
Obiektyw pod światło
Obiektyw ogląda się, świecąc latarką przez soczewki pod różnymi kątami, najlepiej w ciemnym pokoju. Kilka drobinek kurzu w środku to normalne i nie zmienia obrazu. Grzyb wygląda jak nitki, pajęczynki albo matowe placki między soczewkami i z czasem się rozrasta. Mgiełka na wewnętrznych powierzchniach albo tęczowe plamy przy brzegu sklejonych soczewek oznaczają kłopot, który wymaga rozebrania i wyczyszczenia obiektywu przez zakład optyczny. Rysy i przetarcia powłoki na zewnętrznej soczewce zwykle pochodzą od zbyt częstego czyszczenia; drobne mało szkodzą, gęsta sieć rys obniża kontrast.
Czytaj więcej
Achromat czy apochromat
Achromat pokazuje fioletową obwódkę wokół Księżyca i jasnych gwiazd. To cecha tej konstrukcji, którą ma każdy egzemplarz, więc nie obniża wartości konkretnego teleskopu. Apochromat ze szkłem ED albo trzema soczewkami prawie nie ma tej obwódki. Przy zakupie apochromatu warto sprawdzić, jaki to dokładnie model i jaki ma obiektyw, bo oznaczenia ED bywają używane bardzo szeroko. Test na jasnej gwieździe albo krawędzi Księżyca szybko pokazuje, ile koloru zostaje.
Test na gwieździe
W nocy kieruje się refraktor na jasną gwiazdę wysoko nad horyzontem, przy dużym powiększeniu. Gwiazda w ostrości powinna być małym punktem z równym, delikatnym pierścieniem. Rozogniskowana powinna dawać podobne, okrągłe krążki po obu stronach ostrości. Owal, trójkąt albo jasna kreska wskazują na przesuniętą albo ściśniętą soczewkę. Trzysoczewkowy obiektyw potrzebuje czasu na wyrównanie temperatury, więc test robi się po kilkudziesięciu minutach na zewnątrz.
Wyciąg i mechanika
Wyciąg okularowy powinien przesuwać się płynnie, bez luzu i bez ślizgania pod ciężarem kamery. Mikrofokuser powinien pracować równo w obie strony. Wysuwany odrośnik powinien trzymać pozycję, a zaślepka pasować na obiektyw. Ślady uderzeń na tubusie przy obiektywie mogą oznaczać przesuniętą celę soczewek.
Wyposażenie do zdjęć
Refraktory sprzedawane przez astrofotografów często mają dokupiony korektor pola albo reduktor ogniskowej, obejmy, szynę, lunetkę guidującą i walizkę. Korektor dobrany do konkretnego modelu jest wart dopytania, bo bez niego refraktor do zdjęć dużych matryc daje wydłużone gwiazdy na brzegach. Warto też zapytać o pierścienie dystansowe, którymi ustawiono odległość roboczą.
Nasadka i akcesoria wizualne
Do obserwacji wizualnych refraktor potrzebuje nasadki kątowej. Nasadka z lustrem dielektrycznym albo pryzmatem bywa w komplecie i jest warta sprawdzenia: lustro bez przetarć, pryzmat bez odprysków. Do refraktora z zestawu należą często też okulary i szukacz, a do obserwacji Słońca pryzmat Herschela albo filtr na obiektyw.
Co podać w ogłoszeniu
W ogłoszeniu podaje się aperturę i ogniskową, typ obiektywu (achromat albo apochromat, liczba soczewek, rodzaj szkła), stan soczewek i listę akcesoriów. Zdjęcie obiektywu pod światło latarki, zrobione pod kątem, pokazuje stan powłok i wnętrza. Refraktor najlepiej przekazać osobiście albo wysłać w walizce z pianką, bo uderzenie potrafi przesunąć soczewki w celi.