Teleskop astronomiczny zwykle pokazuje obraz odwrócony do góry nogami albo odbity na boki. Przy gwiazdach to nie przeszkadza, bo na niebie nie ma góry ani dołu. Na ziemi taki obraz męczy i utrudnia śledzenie ptaka czy zwierzęcia. Pryzmat Amiciego w nasadce kątowej 45° odwraca obraz do pozycji naturalnej, a kąt 45° jest wygodny przy patrzeniu w poziomie. Zwykła nasadka 90° z lustrem daje obraz prosty w pionie, ale odbity na boki.
Czytaj więcej
Refraktor, Maksutow czy luneta
Refraktor daje jasny obraz bez obstrukcji centralnej i szybko jest gotowy do pracy, bo nie wymaga kolimacji ani długiego wyrównywania temperatury. Krótki refraktor ma szerokie pole widzenia, w którym łatwo znaleźć cel. Maksutow ma długą ogniskową w krótkim tubusie i daje duże powiększenie, przydatne do odległych szczegółów, ale jego pole widzenia jest wąskie. Luneta obserwacyjna to kompaktowa odmiana takiego teleskopu, zwykle z wbudowanym pryzmatem, okularem zoom i obudową odporną na deszcz. Newton nadaje się słabo: obraz jest odwrócony, okular jest z boku tubusu, a otwarta tuba łapie kurz.
Teleskop czy lornetka
Lornetka daje obraz dla obojga oczu i szersze pole, więc łatwiej nią szukać i śledzić ruchome cele. Teleskop albo luneta dają większe powiększenie i pokazują szczegóły, których lornetka nie pokaże, na przykład upierzenie ptaka na drugim brzegu jeziora albo nazwę statku na burcie. Wielu obserwatorów przyrody nosi oba przyrządy: lornetką szuka, a teleskopem na statywie ogląda z bliska.
Powiększenie w dzień
W dzień obraz psuje drgające powietrze nad nagrzaną ziemią, asfaltem i dachami. Przy dużej odległości od celu i wysokim powiększeniu obraz faluje, dlatego w praktyce przydaje się powiększenie od kilkunastu do kilkudziesięciu razy. Wyższe powiększenia mają sens rano i wieczorem, gdy powietrze jest spokojniejsze. Okular zoom pozwala szybko przejść od szerokiego pola do szczegółu bez zmiany okularu.
Statyw i montaż
Do obserwacji krajobrazu wystarczy prosty montaż azymutalny albo statyw fotograficzny z głowicą, bo cel na ziemi się nie przesuwa tak jak gwiazdy. Statyw musi stać stabilnie, inaczej przy większym powiększeniu obraz drży przy każdym dotknięciu. Montaż paralaktyczny nie jest tu potrzebny. Mały teleskop z obrazem prostym może też służyć nocą do obserwacji Księżyca i planet.
Zdjęcia przez teleskop
Adapter do smartfona trzyma telefon nad okularem i pozwala zrobić zdjęcie ptaka albo krajobrazu. Takie fotografowanie nazywa się digiscopingiem. Aparat z wymienną optyką podłącza się przez pierścień T2, a teleskop działa wtedy jak teleobiektyw o długiej ogniskowej. Przy zdjęciach statyw musi być stabilny, a migawkę najlepiej wyzwalać zdalnie, żeby nie poruszyć sprzętu.
Bezpieczeństwo i przechowywanie
Spojrzenie przez teleskop na Słońce grozi trwałą utratą wzroku. W dzień trzeba uważać, żeby przy obrocie tubus nie trafił na tarczę Słońca, i nie zostawiać teleskopu bez zaślepki na słońcu. Teleskop przechowuje się w suchym miejscu, a w terenie w torbie albo pokrowcu chroniącym przed deszczem i kurzem.