Lunt Solar Systems - teleskop do obserwacji słońca ST 100/700 LS100MT Ha / B1800 PT DS Premium PLUS Kit
- Rodzaj konstrukcjiSolar H-Alpha
- Apertura (mm)100
- Ogniskowa (mm)700
- Typ montażubez montażu
od 33 100,00 zł
Lunt Solar Systems to amerykański producent teleskopów i filtrów do obserwacji Słońca w linii H-alfa oraz pryzmatów Herschela.
Teleskopy H-alfa przepuszczają wąskie pasmo światła wodoru i pokazują protuberancje, włókna i rozbłyski, których nie widać w świetle białym. To sprzęt zbudowany tylko do Słońca: filtry są wbudowane, więc nie trzeba ich zakładać przed każdą obserwacją.
od 33 100,00 zł
od 26 500,00 zł
od 28 200,00 zł
od 39 700,00 zł
od 45 400,00 zł
od 46 800,00 zł
od 56 900,00 zł
od 5 300,00 zł
od 6 600,00 zł
Lunt Solar Systems Teleskop do obserwacji słońca ST 40/400 LS40T Ha B500 to refraktor przeznaczony głównie do obserwacji Słońca, wyposażo…
od 5 700,00 zł
od 6 200,00 zł
od 6 600,00 zł
od 4 640,00 zł
od 6 200,00 zł
od 11 500,00 zł
od 10 500,00 zł
od 9 000,00 zł
od 11 800,00 zł
od 15 900,00 zł
od 19 200,00 zł
W linii H-alfa, czyli w świetle wodoru o długości 656,3 nm, widać chromosferę, warstwę nad widoczną powierzchnią Słońca. Nad brzegiem tarczy unoszą się protuberancje, czasem w kształcie łuków albo drzew. Na tarczy widać ciemne włókna, jasne obszary aktywne wokół plam i drobną strukturę przypominającą skórkę pomarańczy. Rozbłyski pojawiają się jako nagle jaśniejące punkty i znikają po kilkunastu minutach. Obraz jest czerwony i zmienia się z godziny na godzinę, więc każda obserwacja jest inna.
W teleskopie Lunt pracują dwa filtry. Etalon, czyli filtr interferencyjny przed obiektywem albo w środku tubusu, przepuszcza bardzo wąskie pasmo światła. Filtr blokujący przy okularze odcina resztę widma. Etalon stroi się pokrętłem albo dźwignią, aż na tarczy pojawią się najwięcej szczegółów. Oznaczenie B600, B1200 albo B1800 mówi o średnicy filtra blokującego w dziesiątych milimetra: większy filtr daje większe pole bez winiety, co przydaje się przy zdjęciach całej tarczy.
Drugi etalon nakładany na pierwszy (double stack) jeszcze bardziej zwęża pasmo. Protuberancje stają się słabsze, ale na tarczy widać więcej kontrastu: włókna, obszary aktywne i drobne struktury. Część obserwatorów zaczyna od jednego etalonu i dokłada drugi później.
Lunt robi też pryzmaty Herschela do refraktorów, które pokazują fotosferę i plamy w świetle białym. Pryzmat odbija do okularu tylko niewielką część światła, a resztę wraz z ciepłem wyprowadza z obudowy. Za nim zawsze stoi filtr szary. Moduły na linię wapnia (Ca-K) pokazują jeszcze inną warstwę chromosfery, ale jej fioletowe światło oko widzi słabo, więc służą głównie do zdjęć.
Mniejsze teleskopy Lunt, z aperturą kilkudziesięciu milimetrów, pokazują całą tarczę z protuberancjami i są lekkie na wyjazd. Większe apertury rozdzielają drobniejsze szczegóły na tarczy i w protuberancjach, ale potrzebują spokojniejszego powietrza i mocniejszego montażu. Wersje z większym filtrem blokującym lepiej nadają się do zdjęć całej tarczy, a przy obserwacjach wizualnych wystarcza mniejszy.
Teleskopy Lunt mają krótkie, lekkie tubusy i pracują na małych montażach azymutalnych albo paralaktycznych. Montaż z napędem i prędkością śledzenia Słońca prowadzi teleskop sam. Do celowania służy szukacz słoneczny wbudowany w tubus, który rzuca plamkę światła na matówkę. Okulary o długiej ogniskowej dają widok całej tarczy, krótsze pokazują szczegóły protuberancji.
Do zdjęć w H-alfa najlepiej nadaje się kamera monochromatyczna, bo całe światło przypada na jedną barwę. Kamera nagrywa krótki film, a program wybiera najostrzejsze klatki i składa je w jedno zdjęcie. Kolor dodaje się dopiero w obróbce. Najspokojniejsze powietrze jest zwykle rano, zanim ziemia się nagrzeje.
Teleskop H-alfa jest bezpieczny tylko z kompletem filtrów. Bez filtra blokującego albo z uszkodzonym etalonem patrzenie przez niego grozi trwałą utratą wzroku. Filtry trzeba chronić przed uderzeniami i wilgocią, a teleskop przechowywać w suchym miejscu.